Cursus Raku / Geavanceerd / Modules

Module-introspectie

De naam van een module introduceert een pakket — een naamruimte die de namen bevat die erin gedefinieerd zijn. Eerder, in de sectie over containers, heb je WHO leren kennen, dat de Stash (de symbooltabel) van een pakket teruggeeft. Module-introspectie maakt daar gebruik van.

De onderstaande voorbeelden gebruiken de Greeting-module die in de eerdere onderwerpen is opgebouwd — een geëxporteerde subroutine en een gedeelde our-variabele:

unit module Greeting;

our $version = '1.0';

sub hello($name) is export {
    return "Hello, $name!";
}

Het pakket van een module wordt geschreven met een afsluitende ::. Door .keys toe te voegen worden de namen weergegeven die het bevat:

use Greeting;

say Greeting::.keys.sort; # ($version EXPORT)

De Greeting-module uit de eerdere onderwerpen definieert een our-variabele, $version, dus het pakket bevat die naam — inclusief de sigil. Daarnaast staat EXPORT, wat misschien verrassend lijkt. Dit is een pakket dat Raku automatisch aanmaakt om alles te bewaren wat een module markeert met is export, zoals de hello-subroutine. Een geëxporteerde naam verschijnt daarom niet direct in het pakket; het bevindt zich in dat EXPORT-subpakket. (De sleutels komen in geen vaste volgorde terug, dus het voorbeeld sorteert ze voor een stabiel resultaat.)

Je kunt ook een naam opzoeken in het pakket door het als sleutel te gebruiken. Dit bereikt dezelfde waarde als de gekwalificeerde $Greeting::version:

use Greeting;

say Greeting::{'$version'}; # 1.0

Weergeven wat een module exporteert

Het EXPORT-pakket dat hierboven te zien is, is de plek waar de geëxporteerde namen daadwerkelijk leven, dus je kunt ze weergeven door een niveau dieper te kijken. Exports zonder een tag gaan naar de DEFAULT-groep (zie Exporttags), en de .keys daarvan zijn de geëxporteerde routines:

use Greeting;

say Greeting::EXPORT::DEFAULT::.keys.sort; # (&hello)

Elke sleutel is een geëxporteerde naam met zijn sigil — hier de enkele subroutine &hello, weergegeven met de & die een routine aanduidt. Zo kun je ontdekken wat een module beschikbaar stelt aan zijn gebruikers zonder de broncode te lezen: vraag het EXPORT::DEFAULT-pakket wat het bevat.

Het inspecteren van een pakket op deze manier is handig wanneer je wilt ontdekken wat een module biedt, of om de namen dynamisch te benaderen in plaats van ze allemaal uit te schrijven in de broncode.

Cursusnavigatie

← Oplossing: Laden tijdens runtime   |   De symbolen oplijsten →