Kurso de Raku / Progresinta / Operatoroj / Trajtoj kaj pragmoj

Pragmoj

Pragmo aspektas kiel modulo ŝargita per use, sed anstataŭ enporti kodon ĝi ŝanĝas kompilan regulon por la resto de la nuna amplekso. Ŝaltu unu per use kaj (kie tio havas sencon) malŝaltu per no.

La plej grava pragmo, strict, estas ŝaltita defaŭlte en Raku: ĝi postulas, ke ĉiu variablo estu deklarita antaŭ uzo, kio estas la kialo, pro kiu tajperaro en variabla nomo estas kaptata anstataŭ silente krei novan variablon.

Malŝalti strict per no strict forigas tiun postulon, do vi povas atribui al variablo, kiu neniam estis deklarita per my:

no strict;

$x = 42;
say $x; # 42

Kun la defaŭlta strict en forto, tiu nuda $x = 42 estus kompiltempa eraro — Variable ‘$x’ is not declared. La linio no strict malstreĉas la regulon por la resto de la ĉirkaŭa amplekso.

Aliaj pragmoj inkluzivas fatal (kiu transformas kvietan malsukceson en ĵetitan escepton — oportuna, kiam vi renkontis esceptotraktadon), isms (por permesi idiomaĵojn pruntitajn el aliaj lingvoj), kaj variables (por agordi variablajn regulojn). La efiko de pragmo estas leksika — ĝi daŭras nur ĝis la fino de la bloko, en kiu ĝi aperas — do vi povas streĉi aŭ malstreĉi regulon por ĝuste la regiono de kodo, kie vi volas.

Unu pragmo prenas argumenton: lib aldonas dosierujon al la listo, kiun Raku traserĉas dum ŝargado de moduloj — la en-programa ekvivalento de la komandlinia opcio -I:

use lib 'lib';

Vi atingos ĝin, kiam vi komencos skribi kaj ŝargi viajn proprajn modulojn.

Kursa navigado

← Skribi trajton   |   Kvizo — Pragmoj →

💪 Aŭ iru rekte al la ekzercoj de ĉi tiu sekcio.