Kurso de Raku / Funkcia, samtempa, reaktiva kaj reta programado / Samtempa programado / Kunligoj

Aŭtomata fadenigo

Kiam vi transdonas kunligon al io, kio atendas unu solan valoron — komparo aŭ ordinara funkcio — Raku senbrue aplikas tiun operacion al ĉiu valoro malantaŭ la kunligo kaj rekunigas la rezultojn en kunligon. Tio nomiĝas aŭtomata fadenigo.

Ekzemple, adicii al kunligo adicias al ĉiu el ĝiaj valoroj:

my $j = 1 | 2 | 3;
say $j + 10; # any(11, 12, 13)

La + 10 estis aplikita al 1, 2 kaj 3 aparte, donante novan any-kunligon any(11, 12, 13).

Ĉe komparo, la kunigita rezulto kolapsas al unu sola vero-valoro laŭ la speco de la kunligo:

say so all(3, 7, 2) > 0;  # True  — ĉiu valoro estas pozitiva
say so all(3, -1, 2) > 0; # False — ne ĉiuj estas pozitivaj
say so none(1, 2, 3) == 5; # True — neniu el ili estas 5

Aŭtomata fadenigo estas tio, kio faras kunligojn tiel koncizaj: unu komparo kontrolas multajn valorojn. Koncepte la kontroloj estas sendependaj, do Raku rajtas plenumi ilin paralele — kaj tial kunligoj sidas nature en la ilaro de samtempeco.

Kursa navigado

← Kvizo — Kunligoj   |   Kvizo — Aŭtomata fadenigo →

💪 Aŭ iru rekte al la ekzercoj de ĉi tiu sekcio.