Cursus Raku / Programmatio functionalis, simultanea, reactiva et retialis / Programmatio functionalis / Sequentiae pigrae et infinitae

Sequentiae infinitae

Substitue valorem finalem per * et sequentia infinita fit — ultimum elementum non habet. Quia index piger est, hoc omnino tutum est: nihil computatur donec illud sumas.

say (1, 2, 4 ... *).head(5); # (1 2 4 8 16)

Series potentiarum duorum in perpetuum pergit, sed .head(5) solas quinque primas extrahit. Intervallum 1..* simplicissima sequentia infinita est — omnes integri ab uno:

say (1..*).head(3);          # (1 2 3)
say (1..*).map(* ** 2).head(4); # (1 4 9 16)

Sequentiam etiam per propria elementa priora definire potes. Sequentia Fibonacci, ubi unusquisque numerus summa duorum priorum est, celebriter una linea scribitur:

my @fib = 1, 1, * + * ... *;
say @fib[^10]; # (1 1 2 3 5 8 13 21 34 55)

Clausura * + * duo elementa priora capit eaque addit. Sequentiam in @fib reponere hic rectum est quia operator ... eam ut pigram notat, itaque ordo non conatur eam totam computare — sola decem elementa a @fib[^10] petita umquam producuntur.

Regula pollicis: sequentia infinita tuta est dum ex ea solam partem finitam extrahis.

Navigatio cursus

← Quiz — Operator sequentiae   |   Quiz — Sequentiae pigrae →

💪 Vel recta ad exercitationes huius sectionis i.