Kurso de Raku / Objektoj, en- kaj eligo kaj escepto / Enigo kaj eligo / Ruli eksterajn programojn 🆕

La medio

Ĉiu programo estas startigita kun aro da mediaj variabloj — nomitaj valoroj kiel HOME, PATH aŭ USER, kiujn la operaciumo provizas. En Raku ili disponeblas en la dinamika hako %*ENV:

say %*ENV<HOME>; # la hejma dosierujo, ekz. /home/anna

Vi legas median variablon subskribante %*ENV per ĝia nomo. Ĉar ĝi estas ordinara hako, vi ankaŭ povas kontroli, ĉu variablo estas starigita, aŭ ŝanĝi ĝin por programoj, kiujn vi lanĉas:

%*ENV<GREETING> = 'Hello';
say %*ENV<GREETING>; # Hello

Starigi ŝlosilon en %*ENV aldonas ĝin al la medio, kiun ĉiu programo, kiun vi poste startigas per run aŭ shell, heredos, kio estas la maniero transdoni agordon al ida programo:

%*ENV<GREETING> = 'Hello';

my $proc = run 'sh', '-c', 'echo $GREETING', :out;
say $proc.out.slurp(:close).chomp; # Hello

La variablo estas starigita en la medio de via programo antaŭ ol la ido estas lanĉita, do la ŝelo, kiun run startigas, jam havas GREETING en sia propra medio kaj povas resendi ĝin. Ĉiu variablo, kiun vi starigas tiel, atingas ĉiun programon, kiun vi startigas poste.

La twigil * diras al vi, ke %*ENV estas dinamika variablo, kiel $*OUT el la parto pri enigo kaj eligo. Kelkaj aliaj steligitaj variabloj priskribas la mondon de la ruliĝanta programo — @*ARGS tenas la komandliniajn argumentojn, kaj $*PROGRAM-NAME estas la propra nomo de la skripto. Kune ili permesas al programo kompreni la kuntekston, en kiu ĝi estis lanĉita.

Kursa navigado

← Kvizo — La objekto Proc   |   Kvizo — La medio →

💪 Aŭ iru rekte al la ekzercoj de ĉi tiu sekcio.