Kurso de Raku / Objektoj, en- kaj eligo kaj escepto / Esceptoj

Molaj misfunkcioj

Ĵeti escepton per die haltigas ĉion tuj. Foje tio estas tro drasta: vi volas, ke subrutino raportu, ke ĝi ne povis produkti rezulton, sed lasu la vokanton decidi, ĉu tio estas fatala. Por tio Raku havas molajn misfunkciojn, kreatajn per fail.

Kiam subrutino vokas fail, ĝi ne ĵetas tuj. Anstataŭe ĝi redonas specialan objekton Failure al la vokanto. Failure estas nedifinita, do la vokanto povas kviete kontroli ĝin:

sub divide($a, $b) {
    fail 'cannot divide by zero' if $b == 0;
    return $a / $b;
}

say divide(10, 2);         # 5
say divide(10, 0).defined; # False

La sukcesa voko redonas 5. La malsukcesanta voko redonas Failure, kiu raportas False por defined, do la vokanto povas testi la rezulton antaŭ ol uzi ĝin.

Failure nomiĝas mola, ĉar ĝi fariĝas vera, ĵetita escepto nur, se vi provas uzi ĝin kiel valoron sen kontroli ĝin unue. Dum vi traktas ĝin — ekzemple testante defined — ĝi restas kvieta. Tio permesas al subrutino signali problemon sen devigi la tutan programon halti.

Vi vidis tion antaŭe

Ĉi tiu prokrastita stilo de misfunkcio ne estas unika al fail. Pli frue en ĉi tiu parto vi renkontis la saman ideon dufoje.

Divido per nulo produktas valoron kviete kaj ĵetas nur, kiam vi efektive uzas ĝin:

my $x = 1 / 0;   # ankoraŭ neniu eraro
say $x;           # ĵetas nur ĉi tie, kiam la valoro estas uzata

Malsukcesanta ekstera programo redonas Proc, kiu ĵetas nur, se vi forĵetas ĝin netraktita — konservu ĝin kaj inspektu ĝin, kaj ĝi restas kvieta valoro:

run 'sh', '-c', 'exit 1';   # la malsukcesanta Proc estas forĵetita, do ĉi tio ĵetas

En ĉiu kazo problemo ne haltigas la programon en la momento, kiam ĝi okazas: ĝi fariĝas valoro, kiun vi povas kontroli, kaj ĝi eskalas al ĵetita escepto nur, kiam vi uzas ĝin nekontrolita aŭ ignoras ĝin. La temo Ne ĉiu eraro estas tuja montras ĉi tiujn du flank-al-flanke.

Kursa navigado

← Kvizo — Esceptobjektoj   |   Mola reciproko →